Six Months On the Way

Ilang buwan na lang at magluluwal na ako ng isang sanggol sa mundo. Nakakatakot isipin kung minsan pero pinalalakas ko na lamang ang loob ko. Nakamamanghang isipin na totoo pala na sa sinapupunan ng isang babae magmumula ang pagusbong ng isang buhay na kung iyong iisipin napakahirap arukin. “Hail! The Almighty GOD” sa paglalang niya ng mga bagay bagay na tanging pananampalataya lamang ang makapagbibigay ng mga kasagutan.

May 13, 2009, Miyerkules, halos dalawang linggo na rin ang nakakaraan nagpaultrasound ako mga dakong alas diyes ng umaga. Twenty minutes after nalaman ko mula sa papel na ibinigay nila sa akin na Breech ang Fetal Presentation ng anak ko, in short, suhi. Hindi nalaman ang gender ng bata dahil nga sa posisyon nya sa tiyan ko. Okay naman kung tutuusin ang bata dahil active naman ang movement niya at ayos rin ang heartbeat, dangan nga lamang hindi pa siya nakapwesto ng maayos. Nagalala ako, pero sabi naman ng nanay umiikot pa naman daw yun, at pwede nga raw ipaayos dun sa midwife na nagpaanak sa ate ko.

Nitong nakaraang dalawang linggo lagi na akong maysakit. Hindi makabangon, may ubo at sipon, lagi pang sumasakit ang tiyan ko sa hindi ko malamang dahilan. Ewan, wala naman akong mapagtanungan kung bakit. Ayoko kasing lumabas ng bahay or dumalaw sa nanay ko dahil sa mga nakakabwisit na puna ng puna sa akin kapag nakikita nila ako, kung ano anong mga sinasabi. Hindi man lang yata nila naisip na maramdamin ang buntis. Haizt! Kainis! Bakit ba may mga taong napaka manhid? Grrrrr….

DEAR DIARY

Maaga akong nagising ngayon, mga 6:30 am. Nakapagalmusal din ng maaga at hanggang sa mga oras na ito ganap ng ika sampu ng umaga eh hindi pa rin ako bumabalik sa pagtulog. Naisip ko baka naman manasin ako nito sa kaka-kain tulog. Nakaoline din ako ngayon sa site ng ASMSI. Naisip kong magkalkal ng mga recent posts ko sa “dear diary” section. Mabilis kasi ang BRO ko ngayon. Wala lang nakakatuwa lang balikan. Pati mga sagot ng mga ilang mahilig mangulit at sadya lang talagang makulit.

Heto ang ilan sa aking mga recent posts courtesy of ASMSI (www.asmsi.org.ph)

Mon Mar 24, 2008 1:26 pm

Namimiss ko na yung mga taong dating nagpapasaya at nagpapagaan ng pag-ikot ng buhay ko. Mga nilalang na walang sawa sa pagtawa ng pagtawa. Ilang months na akong puro trabaho… trabaho.. trabaho… Hindi ko naman pwedeng ipagsawalang bahala ang mga obligasyon ko sa buhay pero sana man lang may kaunting appreciation mula sa mga taong pinagbubuhusan ko ng lahat ng pagsisikap na ito. Ang nakakalungkot lang patuloy ang pagtaas ng demand nila, hindi man lang ata nila nakikitang nahihirapan ako, kaso… ang tanong, naiisip man lang kaya nila yun?Fri

Apr 11, 2008 2:49 pm

Dear,

if i were given this chance to be a guy for a day, i’d probably…

…participate in a drag race

…kick my ex off his butt

…befriend my crush and fish information about me

…ask the prettiest of my girl friends out on a date

…wear a basketball jersey

…walk topless under the rain

…go home and tell Mom I’m his youngest SON

…dress like justin timberlake or Ne-Yo

…kiss one of my gay friends

…make out with the hottest chick

…make her fall so deeply in love

…and lastly,

…break her fall.

Tue Jun 17, 2008 2:54 pm

Dear,

Nilalamon ako ng lungkot, nagpalamon naman ako!, huhu…
Ang saklap naman! Down and sistema ko ngayon.
Kelan ko kaya maayos ito?
Tsk! Tsk!

Tue Jul 22, 2008 12:56 pm

Dearest;

Aalis na rin pala ang Pareng Mhike ko. Ayun at susunod pala sa aking Kaibigang si Kakoii. SAna maging okay sila duon. Maalala sana nilang magpasalubong ng noodles na masarap mula sa mga Japon. Siya nga pala. Malapit na ang haberday ko. Sana maging okay naman yun. Tumatanggap nga pla ako ng mga gifts, CASH or IN KIND mula next week hanggang August 17th . Hintay ko na lang kung may makakaalala.

(Paalala sa AUGUST 1 and bertday ko!?.. nyak!… nyak!…)

Hirap pla ng tumatanda na nagiging demanding.

Yun lang!?..

Fri Aug 08, 2008 8:17 am

Dearest;

Triple 8 ang araw na ito. Lucky number. Sana lucky day din para sa akin. Marami akong dapat na paghandaan this month at sa mga susunod pa. Kailan kaya ako magiging handa para sa lahat? Mahirap ng mangapa. Delikado. Sana ayos lang ang lahat. Wag sanang mauwi sa wala ang lahat ng mga pagsisikap at paghihirap ko. May tiwala naman ako sa kanila. Saka sinasamahan ko palagi ng dasal. Lakasan lang ng fighting spirit to! OK na!

Fri Nov 14, 2008 1:58 pm

Dearest;

Kung may magagawa lang ako para hindi ko siya masaktan gagawin ko. Pero kahit ano pa man ang gawin ko. Masasaktan pa rin sya. Ako, hindi ko man maamin sa sarili ko na mas nasasaktan ako alam ko na ilang buhos ng luha na naman ang papatak mula sa mga mata ko. Alam kong hindi pwede kaya hindi na namin ito dapat pang paigtingin dahil kung hindi pareho lang kaming masasaktan ng husto.

Tue Nov 25, 2008 9:48 am

Dearest:

“The heart hides what you can’t say, but the eyes say what the heart tries to hide. It would hurt less to hear a sounding goodbye than hear a stay and see the eyes lie.”

Thu May 14, 2009 8:13 pm

Dearest;

Sa wakas nakabalik na rin ako! Hindi man siguro madalas pero babalik balik pa rin. Birthday ng ANGEL ko kahapon. 20 plus na siya! Hehe… Magkasama naman kami kahapon sa mall bumili ng ilang bagay at gifts na rin. Hindi na kami naghanda kasi nagouting naman kami nung monday kasama buong family niya at mga pamangkin, ako nga lang ang sabit dun eh! Harr…harr.. sabi pa nga ni Papa Bear (in-law ko) malaki na raw pala ang pamilya niya. Naalala ko tuloy ang aking TATAY may isang pagkakataon din nuong buhay pa siya na sinabi niya yun parehong salita na yun.

Siyanga pala medyo lumalaki na daw ako ngayon. Alam mo na buntets! wahehe…five months on the way na ako. Sa June 02 six months na. Nagpaultrasound na din kami kahapon ayun ang junakis ko matigas ang ulo akalain mo ba namang suhi siya (Breech Fetal Presentation) pero okay naman daw siya active at maayos ang heartbeat so malamang eh healthy siya. Sayang nga lang hindi pa nalaman kung gurl or boy ba? suhi nga kasi.

Medyo nagalala naman kami kasi baka macaesarian ako. Ang mahal nun! Saka isipin ko na lang na hihiwain ako sa tiyan! Inay ko po! Matagal pa naman ang recovery nun. Masakit at mahal in short. Pero sabi naman ng NANAY ko madadaan pa naman daw yun sa alaga saka iikot pa naman daw yun at aayos ng puwesto. Sana nga makuha sa pihit eh. Pagdasal mo ko ha?

Yung mga nagulat sa kinuwento ko sayo sabihin mo na lang ganun talaga. Saka mag 25 na ako by August eh, mabuti nga at nakahabol pa. Hehe..

Dito na lang!
Ingat!

Hehe.. Etong latest lang yata ang post kong matino. Latest kasi anong petsa pa nung huli akong nagpost. Ayun back on trach, return of the comeback! Adios!

A Sounding Goodbye

Isang old post na nahagilap ko kanina lang. Isi-share ko lang at babalikan kung gaano ako kalungkot nung mga panahong sinulat ko ito.

“The heart hides what you can’t say, but the eyes say what the heart tries to hide. It would hurt less to hear a sounding goodbye than hear a stay and see the eyes lie.”

Isang sapul sa pusong forwarded quote mula sa isang matalik na kaibigan. Natagpuan ko na lamang ang sariling nagiisip kung ano nga ba talaga ang nararamdaman ko. Baka nga nasasanay lamang ako na kasama ka palagi kaya akala ko hindi na ako mabubuhay ng wala ka. Oo, alam kong marami tayong masasayang alaala pero alam ko sa sarili kong hindi sapat yun para lang masabi ko sa sarili ko na “MAHAL KITA” Hindi ikaw ang unang taong nakasama ko. Masasabi kong dalawang beses na akong nagmahal ng sobra ngunit hindi ko masasabing ikaw ang pangatlo. Takot na ako. Hindi na ako makapagbuhos ng pagmamahal mula pa nung isang taon ayon sa paniniwala ko. Kung tutuusin hindi ako nagkulang sayo. Pinilit kong yakapin lahat ng nakapaligid sayo. Inalagaan rin kita at pinahalagahan at alam ko yun dahil lagi mo iyong sinasabi. At pinaramdam ko yun sayo ng buong puso, walang pagkukunwari. Ngunit kung tatanungin ko ang sarili ko ngayon kung minahal nga ba kita hindi ko alam ang isasagot ko.

Pangalawang beses na akong nagpaalam sa iyo. Sa unang pagkakataon pareho tayong umiyak ng umiyak gayong hindi ko alam kung bakit ako lumuluha. Ayaw mong mawala ako subalit papaano tayo pagdating ng panahon at wala pa rin tayong maasahang tibay sa isa’t isa? Patawarin mo ako sa gagawin kong paglisan. Sa pangalawang pagkakataon kong nagpaalam sa iyo, nagawa kong ipaintindi sa iyo ang lahat. At sa tingin ko naunawaan mo na rin. Bata ka pa, malayo pa ang mararating mo. Pilitin mong baguhin ang sarili at buhay mo alam kong darating ang panahon magtatagumpay ka. Huwag mo ng aksayahin ang pagmamahal at buhay mo sa isang taong katulad ko na takot ng sumugal. Marami akong gampanin sa buhay. Ikaw wala. Aaksayahin mo ba ang buhay mo ng paghihintay sa wala? Huwag na. Kaya nga nagpaalam na ako. Mas mabuti ng narinig mo mismo sa akin na aalis ako kaysa naman magising ka na lang isang araw na wala na ako at hindi mo na ako mahagilap.

Naiiyak ako at nasasaktan ngayon. Masakit sa akin na magpaalam at lumisan dahil alam kong masasaktan ka ng husto. Subalit ayoko ng patagalin pa ang pagdurusa mo gayong alam ko sa sarili kong hindi tayo pwede at kailanman ay hindi magiging pwede. Marami pa ring luha ang iluluha ko sa paglisan na ito. Subalit wala akong magagawa. Hindi ko man maamin sa sarili ko, alam kong nasasaktan din ako ng husto. Hindi rin naman kasi biro ang isang taon na magkasama tayo. Sana mapatwad mo ako. Huwag mo sanang pabayaan ang sarili mo at ipagptuloy mo lang ang nasimulan mo. Matatagpuan mo rin ang babaeng makakasama mo habambuhay. At magpapasaya sayo ng husto. Salamat sa lahat. Mamimiss kita pero kailangan kong pigilin ang sarili ko. IIyakan din kita ng husto pero kailangan kong piliting tumahan at wag na muling lumuha. Pagod na kasi ako.

Sssssshhhh….
Huwag mo na akong pigilan at piliting tanungin kasi kung tatanungin mo ako kung Mahal kita.

HINDI KO PA RIN MASASAGOT.

Toinks!

Yun lang!